Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

ARCHITEKT KAROLINA SZNURA

001_INWENTARYZACJA FOTOGRAFICZNA002_ANALIZY HISTORYCZNE_CIELMICE 1945002_ANALIZY HISTORYCZNE_CIELMICE 2013003_ANALIZY_PARCELACJA-stan istniejący003_ANALIZY_PARCELACJA-stan projektowany004_ANALIZY_STRUKTURA-stan istniejący004_ANALIZY_STRUKTURA-stan projektowany005_ANALIZY_TYPOLOGIA GOSPODARSTW_stan istniejący005_ANALIZY_TYPOLOGIA GOSPODARSTW_stan projektowany006_ANALIZY_POJEKTOWANE PRZESTRZENIE006_ANALIZY_przestrzeń półpubliczna006_ANALIZY_przestrzeń prywatna006_ANALIZY_przestrzeń publiczna007_ZAGOSPODAROWANIE TERENU008_IDEOGRAM_1008_IDEOGRAM_2008_IDEOGRAM_3008_IDEOGRAM_4009_WIZUALIZACJA 1009_WIZUALIZACJA 2009_WIZUALIZACJA 3010_RZUTY011_ELEWACJE I PRZEKRÓJ PODŁUŻNY

DYPLOM INŻYNIERSKI- WYRÓŻNIENIE

TEMAT PRACY DYPLOMOWEJ: ZABUDOWA JEDNORODZINNA W TYCHACH CIELMICACH

przedmiot: projekt inżynierski

promotor: mgr inż. arch. Janusz Poznański

semestr 8 / rok 4 / 2013

 

TOPIC: SINGLE-FAMILY HOUSING IN TYCHY CIELMICE

subject: engineering diploma project

tutor: mgr inż. arch. Janusz Poznański

term 8 / year 4 / 2013

 

 

 

OPIS TECHNICZNY PROJEKTU INŻYNIERSKIEGO

1. Informacje o projekcie

Idea projektu- kwartał miejski/wiejski

Jednym z wytycznych do zagadnień projektowych było odniesienie się do istniejącej wartościowej zabudowy historycznej. Proponowany przeze mnie układ urbanistyczny, skala obiektów oraz zastosowane materiały są przetransponowaniem zastanego środowiska zbudowanego na zespół współczesnych obiektów architektonicznych. Moim głównym zamierzeniem było zbudowanie kwartału o charakterze miejskim, uwzględniając wszelakie udogodnienia z tym związane, z elementami wiejskimi odnoszącymi się do lokalnych tradycji i obyczajów.

Usytuowanie, uwarunkowania, kontekst i zagospodarowanie terenu

Opracowywany teren jest położony w południowej dzielnicy Tychów, Cielmicach,przy nowo projektowanej infrastrukturze drogowej. Miejscowość została założona w 1374 roku, co skutkuje obecnym ciasnym układem urbanistycznym i zachowaniem się obiektów w postaci zabudowań gospodarczych, świadczących o dawnych metodach i zwyczajach budowlanych.

Przedmiotem opracowania jest zespół domów jednorodzinnych zlokalizowany przy skrzyżowaniu ulicy Strzeleckiej i przedłużenia ulicy Górnej. Pierwszym krokiem do rozpoczęcia projektowania było określenie potencjalnego użytkownika. Analizując rozwój miejscowości na podstawie map z 1944 i 2013 roku zaobserwowałam wyraźne dogęszczenie istniejącej zabudowy Cielmic i rozrastanie się zabudowy okolicznych tyskich osiedli. To pozwala mi wnioskować, iż inwestorami będą osoby związane z tą miejscowością, między innymi dzieci obecnych mieszkańców.

Zachowany został również układ dróg i pól uprawnych kształtujący obecną kompozycję urbanistyczną, składającą się z dwóch zasadniczych części. Pierwszą z nich jest rdzeń historyczny charakteryzujący się gęstym i nieregularnym podziałem gruntów i gęsta zabudową. Druga część powstała w wyniku podziału pól uprawnych na działki pod zabudowę tworząc bardziej regularny układ, w który wpisuje się opracowywana przeze mnie działka. Postanowiłam skorzystać z zasady parcelacji opartej na podłużnych pasach i wprowadzić zabudowę szeregową. Istniejąca zabudowa koncentruje się wzdłuż dróg co zainspirowało mnie przy tworzeniu struktury mieszkalnej części projektowanego założenia, gdzie poszczególne strefy mieszkalne przedzielone patiami pełnymi zieleni połączone są ze sobą traktem komunikacyjnym.

Charakterystyka obiektu- parametry

- Powierzchnia całkowita terenu: 4282m2

- Powierzchnia działki na skwer: 732m2

- Powierzchnia działki pod zabudowę: 3550m2

- Powierzchnia zabudowy: 2420m2

- Powierzchnia użytkowa zespołu: 1386m2

- Powierzchnia całkowita zespołu: 1860m2

- Kubatura użytkowa zespołu: 3812m3

- Powierzchnia całkowita muru: 1190m2

2. Przyjęty układ funkcjonalny oraz sposób kształtowania formy architektonicznej

Układ funkcjonalny projektowanego założenia

W projekcie wyróżniłam trzy rodzaje przestrzeni tworzące spójny układ funkcjonalny.

Przestrzeń prywatna znajduje się we wnętrzu kwartału, gdzie zastosowałam klasyczny podział na strefę dzienną w parterze oraz strefę nocną na piętrach. Otacza ją przestrzeń półpubliczna, będąca wielofunkcyjnym murem użytkowym chroniącym prywatność mieszkańców od strony strefy publicznej, która obejmuje skwer przy skrzyżowaniu ulic oraz teren wokół zespołu. Jest ona tłem dla regionalnych wydarzeń, takich jak cotygodniowy targ lub dożynki. Na co dzień pełni funkcję miejsca spotkań i odpoczynku.

Struktura zabudowy a funkcja

Projektowany zespół składa się z dwóch części: parterowego, wielofunkcyjnego muru z zielonym tarasem na dachu i wielokondygnacyjnej części mieszkalnej wewnątrz założenia. Mieszkańcy mają do dyspozycji wspólną część gospodarczo- rekreacyjną w tylnej części działki, a dodatkowo skrajne domy zostały wyposażone w dodatkowe pomieszczenia wykorzystywane jako warsztaty rękodzielnicze, pomieszczenia gospodarcze czy też zakłady drobnych usług. Wszystkie te dodatkowe funkcje mieszczą się w obrębie muru, który wbrew pierwszym, dosyć kontrowersyjnym odczuciom może być spoiwem między aktualnymi a przyszłymi mieszkańcami Cielmic.

Wprowadzenie dodatkowych funkcji do projektu wynika z analiz bliskiego otoczenia opracowywanego terenu. Występujące rodzaje gospodarstw (duże gospodarstwo z zespołem budynków inwentarskich oraz mniejsze, zredukowane do jednego budynku gospodarczego) jak i pojawiające się pojedyncze obiekty mieszkalne świadczą o różnorodnych, zmieniających się potrzebach społeczności Cielmic. Proponowane przeze mnie rozwiązanie ma dopasowywać się do aktualnych wymagań użytkowników.

Forma architektoniczna- etapy kształtowania

ETAP 1- Wprowadzenie na wyznaczonym obszarze zabudowy o regularnym układzie i proporcjach ściany szczytowej dawnych obiektów gospodarczych Cielmic, przy współczesnym charakterze wykończenia.

ETAP 2- Wypiętrzenie terenu o jedna kondygnację w celu zbudowania formy architektonicznej z kamienia, będącym naturalnym lokalnym materiałem.

ETAP 3- Wydrążenie atriów w podniesionej masie terenu dla doprowadzenia światła i utworzenia zielonych przestrzeni przenikających przez przeszklenia do wnętrza budynku.

ETAP 4- W zewnętrznej części muru wydrążenie wnęk pełniących funkcje usługowe, społeczne i kulturotwórcze. Wewnętrzna strona muru oraz powstały w wyniku wypiętrzenia zielony dach pozostają do dyspozycji mieszkańców.

3. Przyjęte rozwiązania konstrukcyjne, dobór materiałów i wyrobów budowlanych

Układ konstrukcyjny

W skład przyjętego ustroju konstrukcyjnego wchodzą dwa niezależne układy kształtujące okalający mur zewnętrzny oraz strukturę nośną zespołu domów mieszkalnych.

Część 1: mur zewnętrzny

Konstrukcję nośną stanowi układ żelbetowych ram prefabrykowanych o rozstawie osiowym w ustawieniu wzdłuż ulicy 600cm, zmniejszonym w przedostatnim przęśle do 310cm. W ustawieniu prostopadłym ramy występują osiowo co 575cm. W przęsłach narożnych w obu kierunkach występują wartości 480 cm. Elementem usztywniającym cała konstrukcję jest monolityczna wanna z betonu zbrojonego o grubości 7 cm wykonana na budowie. Wysoka na 60cm zawiera w sobie warstwy dachu zielonego, który jest przeznaczony na taras dla mieszkańców projektowanego założenia. Ściana murowana z kamienia jest zarówno warstwą osłonową jak i elementem budującym ściany działowe wewnątrz muru.

Część 2: zespół domów mieszkalnych

Na konstrukcję nośną składa się układ podłużnych ścian żelbetowych o grubości 10 cm i drewnianych belek o wymiarach przekroju 20x30cm na łącznikach ciesielskich. Wyższe kondygnacje stanowi drewniany szkielet powstały z połączenia drewnianych ram i belek łączonych na płytki kolczaste, wypełniony wełna mineralną grubości 20cm.

Zastosowane materiały

Do wykonania konstrukcji nośnej obiektu użyłam betonu zbrojonego, ze względu na jego dobre parametry wytrzymałościowe. W części mieszkalnej zaproponowałam użycie drewna dla uzyskania poczucia ciepła i bezpieczeństwa we wnętrzach.

Materiałem wykończeniowym parterowej części całego założenia jest lokalny kamień, który przechodzi ze ścian zewnętrznych na podłogi oraz biały tynk mineralny we wnętrzach. Razem z zastosowanym na wyższych kondygnacjach drewnem tworzy ciekawą interpretację tradycyjnego drewnianego budownictwa wiejskiego na kamiennej podmurówce. Część sypialniana w konstrukcji drewnianej została wykończona w całości blachą miedzianą na podwójny rąbek. Kolor blachy ciekawie współgra z ciepłym odcieniem kamienia zastosowanego w parterze.

Wykorzystanie naturalnego surowca stosowanego od wielu lat w budownictwie Cielmic jest próbą spokojnego wprowadzenia w małej miejscowości architektury o współczesnym charakterze. Materiał znany mieszkańcom od lat ma oswoić ich z dosyć kontrowersyjną formą proponowanego budownictwa jednocześnie dając im poczucie bezpieczeństwa przebywając w środowisku, które już dobrze znają.

4. Sposób kształtowania detalu architektonicznego i małej architektury.

Detal architektoniczny

Przy projektowaniu detalu architektonicznego kierowałam się przede wszystkim wysoką estetyka i funkcjonalnością, korzystając z literatury poświęconej budownictwu i kształtowaniu detali tak zwanych słabych miejsc w budynkach. Na planszy zaprezentowałam opracowanie zestawu przegród budowlanych w skali 1:20 i szczegółowych rozwiązań w skali 1:5.

Jednym z przykładów opracowanego detalu przegrody budowlanej jest zaprojektowana ukryta rynna strefy mieszkalnej, powstała w wyniku wywinięcia blachy elewacyjnej. Zdecydowałam się na takie rozwiązanie, aby uniknąć tradycyjnej formy okapu i nadać projektowanym obiektom bardziej współczesna formę.

Pozostałe detale dotyczą fundamentu z podłogą na gruncie oraz systemów łączenia elementów drewnianych w ramy konstrukcyjne przy pomocy łączników ciesielskich oraz płytek kolczastych.

Mała architektura

Opracowywanym przeze mnie elementem małej architektury jest zadaszenie nad klatką schodową prowadzącą na zielony taras na dachu muru okalającego zespół mieszkalny. Kontynuując zasadę budowania parteru, zadaszenie o wymiarach 280 na 580 cm i wysokości w najwyższym punkcie 273cm wykonałam w monolitycznej konstrukcji z betonu zbrojonego, wspartej na słupkach o przekroju kwadratowym o boku 10 cm w odległości 85 cm od końca zadaszenia. Cały system nośny przenosi obciążenia na żelbetowe ramy stanowiące konstrukcję nośną muru. Dłuższe boki zadaszenia zostały przeszklone w celu umożliwienia penetracji otoczenia w kierunku wschód- zachód dla osób korzystających z tarasu, jednocześnie osłaniając użytkowników od warunków atmosferycznych.

Zaproponowana przeze mnie forma jest prosta, wręcz syntetyczna, aby nie stanowić konkurencji wizualnej dla charakterystycznej i zdecydowanej formy budynków mieszkalnych. Ilość dodatkowych elementów wykończeniowych ograniczyłam do niezbędnego minimum.